Promocja książki Charles’a Gourdina ZAWADO

Wiesław Banach,
Dyrektor Muzeum Historycznego w Sanoku
ma przyjemność zaprosić
na promocję książki Charles’a Gourdina „Zawado”

22 października 2014 r., godz. 18.00
Sala Gobelinowa

Program

• Ewa Kasprzak – Prezentacja książki

• Patricia Gourdin – Wspomnienie o Zawado

• Marta Chrzanowska-Foltzer – Wykład: „Rozmowy prowansalskie” – polscy artyści na południu Francji

• Wiesław Banach – Prezentacja twórczości Zawado

O książce Charles’a Gourdina ZAWADO…
Autor niniejszej publikacji (…) należy do uprzywilejowanego grona osób, które bywają w położonym na obrzeżach Aix-en-Provence Orcel częstymi gośćmi. Mając przed oczyma świat, który był na przestrzeni pięćdziesięciu lat żywą inspirację Zawadowskiego, podjął się pasjonującej pracy gromadzenia i analizowania dokumentów, pamiątek, notowania ulotnych wspomnień najbliższych artyście osób. Szukał tego, co ukształtowało młody talent, odtwarzając kulturę rodzinnego, polskiego domu Zawadowskiego, a także obraz krakowskiego środowiska artystycznego. Z wielką rzetelnością zbierał świadectwa obecności Zawadowskiego na francuskiej arenie artystycznej, a szczególnie dokumentację jego udziału w życiu kulturalnym Prowansji. Jakże cenna to praca, gdy wiemy, że z każdym dniem zacierają się twarze na pożółkłych fotografiach, bledną czcionki na wycinkach z gazet, ludzka pamięć zawodzi. Można powiedzieć, że to, co o Zawadowskim w Orcel zapamiętano, to, co artysta na prowansalskiej ziemi pozostawił, zostało ocalone. Autor otwiera dziś dla czytelnika, jedną po drugiej, kolejne szuflady pamięci. Z zasobnych rodzinnych zbiorów pamiątek po artyście układa, uzupełnioną o własną, jakże bogatą wiedzą o kulturze francuskiej, opowieść o twórczości wielkiego polskiego malarza. A ponieważ twórczości tej nie sposób oddzielić od życia, jest to także przekaz o życiu spełnionym i szczęśliwym.
Jean Peské po latach pobytu na Południu napisał „Prowansja i Prowansalczycy to nie kraj, ani nie rasa: to stan ducha”. Któż lepiej od Zawadowskiego ducha tego uchwycił, zachował i przelał na płótna… Niech więc czytelnikowi, od dziś, i za przyczyną tego opracowania, Prowansja kojarzy się oprócz lawendowych pól, także z rozświetlonymi obrazami Zawadowskiego.

dr Marta Chrzanowska-Foltzer
historyk sztuki – Francja

(Fragment z przedmowy do książki Charles’a Gourdina ZAWADO, Sanok 2014)

Jan Wacław Zawadowski, pseud. „Zawado” (ur. 14 kwietnia 1891 w Skobełce, zm. 15 listopada 1982 w Aix-en-Provence) polski malarz mocno zwięzany z Francję i twórcami kręgu École de Paris. Warto pamiętać, że po śmierci Amedeo Modiglianiego w 1920 r. jego pracownię przejął właśnie Zawadowski. Niewątpliwie, obaj artyści znali się wcześniej. „Zawado” miał w kręgu paryskiej bohemy wielu znajomych. Byli wśród nich Apollinaire, Chagall, Léger, Kisling, Jacob, Nina Hamnett a także Franciszek Prochaska. Po Józefie Pankiewiczu od 1938 r. Zawadowski prowadził paryskę filię krakowskiej ASP. Jego twórczość pozostawała pod wielkim wpływem Paula Cézanne’a. Cézanne, Zawadowski i Prochaska związani byli z Aix-en-Provence – ulubionym miejscem wielu ówczesnych artystów. Motywem, do którego wielokrotnie wracał francuski malarz, była góra St Victoire. „Pejzaż z górą St Victoire” z lat 20. XX w. pędzla Zawadowskiego, przekazany przez Państwa Marię i Franciszka Prochasków do kolekcji sanockiego muzeum, wprost nawiązuje do twórczości wielkiego Francuza. Muzeum Historyczne w Sanoku posiada kilkanaście dzieł olejnych oraz akwarel Jana Wacława Zawadowskiego.